Vah Promethe... Vah bana... Nasıl da çaresizim... Gidenlerin ardından bakakalmışım hep.. Adımlarım cesaretlerini toplayamamış, bende alıp kellemi koltuğumun altına gidememişim... Hep küs hep kırılgan kalakalmışım...
"bu dünyaya sevmeye geldimeşi dostu görmeye geldim"sitemim yok hiç kimselere, tam aksine minnettarım girip darma duman ettiğiniz için hayatımı (: iyi kötü bir şeyler öğrendim...
Acıyan yanlarımı toprağa verdim.. Sırf seni daha güzel anımsayabilmek adına…Beni her kanattığında geçmişe döndüm, yüreğimde bıraktığın kesikleri daha bir hırsla törpüledim, törpüledikçe acıdım, acıdıkça kanadım,...
(Sensizlikle flört etmeyi sen değil, sensizlik bilir;sesi ses, sessizliği sensizlik bilir…) Korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin ellerinden tut. Çok ağrımış kendinin, siyah ve ayaz kendinin. Hep avuttuğum düşler...
Efil Efil üşüyorum gözlerinde… Bir rüzgar doluyor tüm bedenime… Yalnızlık giymişim üstüme de dolanıyorum gecelerde… Gitmeni bekliyorum…. Birileri gelmeleri gözlerken,ben gitmeleri özlüyorum…Kapkara bir nefret...
Seni düşünüyorum günlerdir... Sana nasıl da muhtaç olduğumu... Gidişinin beni nasıl da sarstığını.. Sen gidince dilimi yitirdiğimi, sözcüklerimin kaybolduğunu... Ama diyorum; ama ölüler de duyar.....
Kalplerimizin kuytu yerlerinde bize özel sığınaklar vardır; o sığınakların gündemleri, hayatın hay huyundaki vasat gündemlerle örtüşmez…Orada bazen buruk,...